مقدمه :

امروزه رشد سريع شهرها ، توسعه صنايع و سيستم هاي حمل و نقل و گسترش فعاليت هاي كشاورزي ، محيط زيست و منابع طبيعي را با مشكلات جدي مواجه ساخته است . پي آمد نا مطلوب اين فعاليت ها و عملكرد ها سبب افزايش آلودگي هاي زيست محيطي شده و اين مسئله زوال بخشي از منابع و كاهش جدي در كيفيت آنها را به همراه داشته است.

اما نكته قابل توجه در اين مبحث اين است كه با توجه به واقع شدن كشورمان در قاره آسيا و الزامات همكاريهاي منطقه اي در اين راستا به نظر مي رسد، آلودگي هوا در اين قاره به يك موضوع حاد تبديل شده و انتشار گازهاي NOx ‘ SOx در دهه هاي اخير افزايش چشم گير و نگران كننده اي داشته است . مطالعات نشان مي دهد كه پتانسيل بزرگي در زمينه انتشار آلاينده ها در آسيا وجود دارد كه ممكن است در 20 تا 50 سال آينده بوقوع بپيوندد.

اين مشكلات بر سلامت انسان ، كاهش محصولات غذايي ، اسيد يفيكاسيون درياچه ها ، حاصلخيزي خاك، جنگلها و رشد گياهان و تغييرات جدي در اكوسيستم هاي طبيعي تأثير قابل توجهي خواهد داشت.

ضرورت و اهميت ايجاد ايستگاه

با توجه به موارد فوق امروزه توسط كشور ها و يا همكاري سازمانهاي بين المللي در راستاي كاهش و كنترل آلاينده هاي هوا اقدامات چشمگير و قابل توجهي انجام شده است ، كه يكي از اين اقدامات ايجاد ايستگاههاي پايش آلودگي هوا است. بديهي است كه هر تصميم گيري مديريتي در جهت كاهش آلاينده هاي هوا در نهايت با بررسي اطلاعات پيوسته و قابل اطمينان در يك دوره طولاني ممكن مي باشد . از اين گذشته اندازه گيري مداوم آلودگي هوا در ايستگاههاي پايش مي تواند جوامع محلي، ملي و منطقه اي را از مقاطع زماني آلوده آگاه سازد اين اندازه گيري ها وضعيت كيفي هواي محيط را در مقايسه با استاندارد هاي آلودگي هوا مشخص خواهند كرد. همچنين اطلاعات بدست آمده مي توانند براي تعيين رفتار آلودگي در مـنـطـقه و يا به عبارت ديـگر مدلسازي آلودگي هوا بكار روند، تا بدين ترتيب افقي روشن فرا روي سياست گذاران ، برنامه ريزان ، طراحان و مجريان اين پروژه ها قرار گيرد .